| Kelime | Anlam |
|---|
| DUZ: | f. Dikici, diken, dikmiş. |
| DUZAH: | f. Cehennem. Tamu.
Mc: Keder. Külfet. |
| DUZAHÎ: | f. Cehennem'e mahsus, cehennemî, zebani. |
| DUZAH-MEKÂN: | f. Makamı Cehennem olan kâfir, münâfık. |
| DUZENE: | f. Sivrisinek, arı gibi haşeratın iğnesi. |
| İçerisinde 'DUZ' geçenler |
|---|
| CAME-DUZ: | Terzi, elbise diken. |
| CİĞER-DÛZ: | f. Ciğeri delip geçen. |
| DİL-DUZ: | f. Kalbe batan, gönül delen. |
| ÇUVAL-DUZ: | Çuval dikmeye yarayan iğne. |
| DUZAH: | f. Cehennem. Tamu. * Mc: Keder. Külfet. |
| DUZAHÎ: | f. Cehennem'e mahsus, cehennemî, zebani. |
| DUZAH-MEKÂN: | f. Makamı Cehennem olan kâfir, münâfık. |
| DUZENE: | f. Sivrisinek, arı gibi haşeratın iğnesi. |
| ENDUZ: | f. Kazanan, elde eden, biriktiren, toplıyan mânalarına gelir ve kelimeleri sıfat yapar. |
| GAMZE-İ DİL-DUZ: | Gönül delen süzgün bakış. |
| HİL'AT-DUZ: | f. Kaftan diken, terzi. |
| HİKMET-ENDUZ: | Hikmet kazanan. |
| MUYİNE-DÛZ: | f. Kürkçü. |
| MUZE-DUZ: | (C.: Muze-duzân) Çizmeci, çizme yapan. |
| MUZE-DUZÎ: | f. Çizmecilik. |
| PALAN-DUZ: | f. Semerci, palancı. Semer diken. |
| PARDUZ: | f. Eskici, yamacı. |
| PARE-DUZ: | f. Eskici, yamacı. |
| PENDUZ: | f. Çuvaldız. |
| PİNEDUZ: | Yamacı. * Ayakkabı tamircisi, eskici. |
| PİNEDUZÎ: | f. Eskicilik, yamacılık. |
| PİNEDUZLUK: | Yamacılık. Eskicilik. |
| POSTİNDUZ: | f. Kürk diken. |
| TÂKIYYE-DUZ: | f. Takkeci, takke diken. |
| TARAB-ENDUZ: | Ahenk kazanan. |
| ZER-ENDUZ: | Altun kazanan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| DUZAH : | f. Cehennem. Tamu. * Mc: Keder. Külfet. |
| DU' : | (C.: Ezvâ-Zayân) Erkek baykuş. |