Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EİMME-İ ERBAA: | Dört imâm. Müslümanların en büyük ve yüksek âlimleri ve müctehidlerinden hak mezheb müessisleri olan ve ehl-i imâna rehberlik eden büyük imâmlar. İsimleri şöyle sıralanabilir: İmâm A'zam Ebu Hanife, İmâm-ı Şâfii, İmâm-ı Mâlik, İmâm-ı Ahmed ibn-i Hanbel. (R.A.) |
| İçerisinde 'EİMME-İ ERBAA' geçenler | |
| İçerisinde 'EİMME-İ ERBAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EİMME-İ EHL-İ BEYT : | Ehl-i Beyt'ten yetişen, saltanata bilfiil girmeyen ve karışmayan en salâhiyetli, mânevi nüfuz ve ilim ve riyaset sahibi imamlar. |
| EİMME-İ ÂLÎŞAN : | Çok yüksek mertebesi ve büyük kıymeti olan imamlar. İmam-ı A'zam, İmam-ı Şâfiî gibi. |
| EİMME : | (İmam. C.) İmamlar. (Bak: İmam) |