Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞ'AR: | (C.: Eşâir) En iyi şâir. Kılı çok olan kimse. Davarın tırnağı çevresinde olan kıl. |
| EŞ'AR: | (Şa'r. C.) Kıllar. Tüyler. Tüycükler. (Şiir. C.) Şiirler, manzum ve güzel yazılar. |
| EŞ'ARÎ: | Eş'arî mezhebi veya o mezhepte olan. Asıl adı Eb-ul Hasan-ül-Eş'arî olan İmam-ı Eş'arî, Ehl-i Sünnet itikadını âyetlere, hadislere göre izah ve şerh ederek tesbit etmiştir. Ehl-i Sünnet Mezhebi itikadına tercümanlık ederek İslâmiyet'e büyük hizmet etmiştir. (Hi. 260-324) İtikada dâir meydana koyduğu hakikatları kabul edenlere Eş'arî ve Mezhebine de Eş'ariye denir. |
| İçerisinde 'EŞ'AR' geçenler | |
| İçerisinde 'EŞ'AR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |