Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞİR: | Pek sevinçli, çok mesrur. Kibirli, mütekebbir kimse. |
| EŞİRRA: | Çok şerliler. Çok kötü insanlar. Çok şerli mahluklar. |
| İçerisinde 'EŞİR' geçenler | |
| BEŞİR: | Müjdeli haber veren. Müjde getiren. * Güler yüzlü. Hub. Cemil. * Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bir vasfı.(İşte o Zât bir saadet-i ebediyenin muhbiri, müjdecisi; bir rahmet-i binihayenin kâşifi ve ilâncısı; ve Saltanat-ı Rububiyetin mehasininin dellalı, seyircisi; ve künûz-u Esma-i İlâhiyenin keşşafı, göstericisi olduğundan... S.) |
| CEŞİR: | Kir. |
| CEŞİR: | Büyük çuval. * Ev önünde davar yürüyecek yer. |
| EŞİRRA: | Çok şerliler. Çok kötü insanlar. Çok şerli mahluklar. |
| MÜNTEŞİR: | Açılmış, yayılmış, dağılmış, neşredilmiş, basılmış. * Duyulmuş, etrafa yayılmış. |
| NARDEŞİR: | Tavla oyunu. |
| NEŞİR: | Dağıtma, yayma, herkese duyurma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞİRRA : | Çok şerliler. Çok kötü insanlar. Çok şerli mahluklar. |
| EŞİ'A : | (Şuâ. C.) Şualar. Aydınlıklar. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |