Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞAİRE: | (Eş'ari. C.) Dinde meşhur imam Eb-ul-Hasan-ül-Eş'arî'ye bağlı olan sünnet ehlinin bir kısmı. |
| İçerisinde 'EŞAİRE' geçenler | |
| İçerisinde 'EŞAİRE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞAİM : | (Eş'em. C.) En şomlar, en uğursuzlar. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |