Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞAM: | f. Ölmiyecek kadar az olan yiyecek ve içecek şeyler, kut-i lâyemut. |
| EŞAM: | f. Ölmiyecek kadar az olan yiyecek ve içecek şeyler, kut-i lâyemut. |
| İçerisinde 'EŞAM' geçenler | |
| BEŞAM: | Hicaz'da yetişen bir cins ağaçtır ki, hoş kokuludur ve dallarından misvak yapılır. |
| MEŞAMM: | (şemm. den) Koku alacak yer. Burun. Geniz. |
| MEŞAMM: | (Şemm. den) Koku alacak yer. Burun. Geniz. |
| NEŞAME: | Yüksek beyaz bulut. |
| NEŞAME: | Yüksek beyaz bulut. |
| TEŞAM: | Yılışmak, gülüşmek. * Koklaşmak. |
| TEŞAMUH: | (şemh. den) Yüce, büyük, yüksek olmak. Yükselmek. |
| TEŞAMUH: | (Şemh. den) Yüce, büyük, yüksek olmak. Yükselmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |