Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞBÛ: | f. Odunluk, kömürlük. Kömür ve odun konulacak yer. |
| İçerisinde 'EŞBÛ' geçenler | |
| MEŞBU': | Tok. Doymuş. Kanmış. |
| MEŞBUB: | (C.: Meşâbib) İki ayağı beyaz olan at. * Güzel nesne. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞBAH : | (Şebâh. C.) Şahıslar, cisimler, vücudlar. * Büyük kapılar. * Uzaktan görünen karaltılar, hayâller. * Renk, levn. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |