Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞCAR: | (Şecer. C.) Ağaçlar. |
| EŞCAR-I BAĞ: | Bahçenin, bağın ağaçları. |
| EŞCAR-I MÜSMİRE: | Meyve ağaçları. |
| İçerisinde 'EŞCAR' geçenler | |
| EŞCAR-I BAĞ: | Bahçenin, bağın ağaçları. |
| EŞCAR-I MÜSMİRE: | Meyve ağaçları. |
| GARS-I EŞCAR: | Ağaç dikimi. |
| İŞA'-İ EŞCAR: | Ağaçların çiçek açması. |
| KAL'-İ EŞCAR: | Ağaçların sökülmesi. |
| KUŞUR-İ EŞCAR: | Ağaç kabukları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞCAR-I BAĞ : | Bahçenin, bağın ağaçları. |
| EŞCA' : | Daha yiğit, pek kahraman. En şecaatli. * Parmak ardlarının sinirleri. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |