| Kelime | Anlam |
|---|
| EŞEBB: | Arasından geçmek mümkün olmayan ağacın sıklığı. |
| İçerisinde 'EŞEBB' geçenler |
|---|
| MÜTEŞEBBEK: | (Şebk. den) Ağ gibi birbirine geçen. |
| MÜTEŞEBBİH: | Benzeyen, andıran. |
| MÜTEŞEBBİHÎN: | (Müteşebbih. C.) Benzeyenler, andıranlar. |
| MÜTEŞEBBİK: | Şebeke hâlinde olan, ağ gibi birbirine geçen. |
| MÜTEŞEBBİS: | Teşebbüs eden. Bir işe girişen. |
| MÜTEŞEBBİSÂNE: | f. Bir işe girişerek, teşebbüs suretiyle. |
| MÜTEŞEBBİSÎN: | (Müteşebbis. C.) Teşebbüs edenler, bir işe girişenler. |
| MÜTEŞEBBİSÂNE: | f. Bir işe girişerek, teşebbüs suretiyle. |
| MÜTEŞEBBİSÎN: | (Müteşebbis. C.) Teşebbüs edenler, bir işe girişenler. |
| TEŞEBBU': | Tok değilken kendini tok göstermek. |
| TEŞEBBÜB: | şap haline gelme, şaplaşma. |
| TEŞEBBÜH: | Benzemek, müşâbehet etmek. Zorla benzemeğe çalışmak. |
| TEŞEBBÜH-Ü Bİ-L VÂCİB: | (Bak: Aristo) |
| TEŞEBBÜK: | (Şebeke. den) Ağ şeklini alma. Şebekeleşme. * Parmaklarını birbirine giriştirmek. |
| TEŞEBBÜS: | Bir işe girişmek. Bir işi ilk olarak teklif etmek. * Sağlam bir niyetle bir şeye başlamak. * El ile yapışıp bırakmamak. |
| TEŞEBBÜB: | Şap haline gelme, şaplaşma. |
| TEŞEBBÜH-Ü Bİ-L VÂCİB: | (Bak: Aristo) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EŞEDD : | Daha şiddetli. Çok fazla şiddetli. Pek fazla şiddetli. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |