Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞEFF: | Çok parlak. Daha şeffaf. Işığı daha iyi geçiren. Suyu kendine çok fazla çeken. |
| İçerisinde 'EŞEFF' geçenler | |
| MÜTEŞEFFİ: | (Şifa. dan) Şifa bulan, iyileşen. * Öcünü, intikamını alarak rahatlaşan. |
| TEŞEFFİ: | Rahatlamak. Şifâ bulmak. * Öc almak. Öc veya intikam almakla yüreği soğumak.(Tenkidin sâiki ya nefretin teşeffisidir veya şefkatin tatminidir. Dostun veya düşmanın ayıbını görmek gibi...R.N.) |
| TEŞEFFİ-İ GAYZ: | Öfkesinin öcünü alarak rahatlamak. İntikam alarak yüreğini soğutmak. |
| TEŞEFFU': | şafiî mezhebine geçmek. şafiî olmak. |
| TEŞEFFU': | Şafiî mezhebine geçmek. Şafiî olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞEBB : | Arasından geçmek mümkün olmayan ağacın sıklığı. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |