Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞFA': | En çok şefaat eden. En şafi. |
| EŞFA: | Hastalığı def'e çok faydalı, şifa-bahş olan. |
| EŞFAK: | Daha fazla şefkatli. Çok şefkatli. |
| EŞFAR: | (Şüfr. C.) Göz kapağının kenarları, kirpik yerleri. |
| EŞFA': | En çok şefaat eden. En şafi. |
| EŞFAK: | Daha fazla şefkatli. Çok şefkatli. |
| İçerisinde 'EŞFA' geçenler | |
| EŞFA': | En çok şefaat eden. En şafi. |
| EŞFAK: | Daha fazla şefkatli. Çok şefkatli. |
| EŞFAR: | (Şüfr. C.) Göz kapağının kenarları, kirpik yerleri. |
| EŞFA': | En çok şefaat eden. En şafi. |
| EŞFAK: | Daha fazla şefkatli. Çok şefkatli. |
| FEŞFAŞ: | Yassı kılıç. |
| MÜSTEŞFA: | Hastahane, şifa yurdu. |
| MÜSTEŞFA: | Hastahane, şifa yurdu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞFA' : | En çok şefaat eden. En şafi. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |