Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞHA: | şefkat. |
| EŞHAD: | Şevâhidler. Şâhitler. (Bak: Alâ-ruûs-il eşhâd) |
| EŞHAR: | f. Kalye taşı denilen radyom hamızı. Nişadır. |
| EŞHAS: | (Şehs. C.) Şahıslar. Kişiler. |
| EŞHAS-I MA'RUFE: | Tanınmış kişiler, bilinen şahıslar. |
| EŞHA: | Şefkat. |
| İçerisinde 'EŞHA' geçenler | |
| ALÂ-RUUS-İLEŞHAD: | Aleme karşı. Herkesin gözü önünde. Halkın önünde. |
| EŞHAD: | Şevâhidler. Şâhitler. (Bak: Alâ-ruûs-il eşhâd) |
| EŞHAR: | f. Kalye taşı denilen radyom hamızı. * Nişadır. |
| EŞHAS: | (Şehs. C.) Şahıslar. Kişiler. |
| EŞHAS-I MA'RUFE: | Tanınmış kişiler, bilinen şahıslar. |
| KEŞHAN (KİŞHÂN): | Deyyus. |
| KEŞHAN (KİŞHÂN): | Deyyus. |
| REŞHA: | Damla, katre. Sızıntı, ter, rutubet, yaşlık. |
| REŞHAPÂŞ: | f. Damla saçan. |
| REŞHARİZ: | f. Damla döken. |
| REŞHAYÂB: | f. Sızıntı bulmuş. |
| REŞHAPÂŞ: | f. Damla saçan. |
| REŞHARİZ: | f. Damla döken. |
| ŞEŞHANE: | f. Namlusunda 6 yivi bulunan tüfek veya top. |
| ŞEŞHANE: | f. Namlusunda 6 yivi bulunan tüfek veya top. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞHAD : | Şevâhidler. Şâhitler. (Bak: Alâ-ruûs-il eşhâd) |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |