Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞHER: | (Şehir. den) Çok meşhur, pek fazla tanınmış, en şöhretli olan. |
| İçerisinde 'EŞHER' geçenler | |
| MEŞHER: | Teşhir yeri. Gösterme yeri. Sergi. |
| MEŞHER-İ A'ZAM: | Büyük teşhir yeri. Ahiret meydanı. Haşir meydanı. |
| MEŞHERGÂH: | f. San'at-ı İlâhiyyenin gösterildiği yer, yeryüzü. * Teşhir yeri. Sergi. |
| MEŞHER: | Teşhir yeri. Gösterme yeri. Sergi. |
| MEŞHER-İ A'ZAM: | Büyük teşhir yeri. Ahiret meydanı. Haşir meydanı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞHEB : | Kır (at). Kır, çil renkte olan aslan. * Güç iş. * Soğuk gün. * Bir nesnenin kenarı. |
| EŞHA : | şefkat. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |