Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞKA: | En şaki, haydut, eşkiya, katı-üt tarik. |
| EŞKAH: | Kırmızı yüzlü (adam). al renkli (at). |
| EŞKÂL: | (Şekil. C.) Şekiller, kılık. |
| EŞKÂL-İ HAYAT: | Hayatın şekilleri. |
| EŞKÂL-İ ZEMAN: | Zamanın şekilleri. Ahmet Rasim'in bir romanı. |
| EŞKAR: | Mavi gözlü ve sarı tenli kimse. Yelesi ve kuyruğu kırmızı olan sarı at. |
| İçerisinde 'EŞKA' geçenler | |
| EŞKAH: | Kırmızı yüzlü (adam). al renkli (at). |
| EŞKÂL: | (Şekil. C.) Şekiller, kılık. |
| EŞKÂL-İ HAYAT: | Hayatın şekilleri. |
| EŞKÂL-İ ZEMAN: | Zamanın şekilleri. * Ahmet Rasim'in bir romanı. |
| EŞKAR: | Mavi gözlü ve sarı tenli kimse. * Yelesi ve kuyruğu kırmızı olan sarı at. |
| MEŞKA: | Fark edip ayıracak yer. |
| MEŞKÂ: | şikâyet etmek. |
| MEŞKÂ: | Şikâyet etmek. |
| VEŞKAN: | Hızlı ve aceleci kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞKAH : | Kırmızı yüzlü (adam). al renkli (at). |
| EŞK : | f. Gözyaşı. Dem. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |