Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞREF: | En şerefli. Daha şerefli. En iyi, en güzel. |
| EŞREF-İ MAHLUKAT: | Mahlukatın en eşrefi, yaradılmışların en şereflisi. İnsan. |
| EŞREF-İ SAAT: | Saatlerin şereflisi. Uğurlu ve işlerin rast gittiği, dua ve dileklerin kabul edildiği an. |
| EŞREF: | En şerefli. Daha şerefli. En iyi, en güzel. |
| İçerisinde 'EŞREF' geçenler | |
| EŞREF-İ MAHLUKAT: | Mahlukatın en eşrefi, yaradılmışların en şereflisi. İnsan. |
| EŞREF-İ SAAT: | Saatlerin şereflisi. Uğurlu ve işlerin rast gittiği, dua ve dileklerin kabul edildiği an. |
| MEŞREF: | İyi kılıçlar işlenir bir köyün adıdır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞREF-İ MAHLUKAT : | Mahlukatın en eşrefi, yaradılmışların en şereflisi. İnsan. |
| EŞRAF : | (şerif. C.) Şerefliler. İleri gelen büyükler. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |