Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞVE: | Gözü değen kişi. |
| EŞVEŞ: | Göz ucuyla bakan kişi. Yüksek bina. |
| EŞVEŞ: | Göz ucuyla bakan kişi. Yüksek bina. |
| İçerisinde 'EŞVE' geçenler | |
| EŞVEŞ: | Göz ucuyla bakan kişi. * Yüksek bina. |
| EŞVEŞ: | Göz ucuyla bakan kişi. * Yüksek bina. |
| KANEŞVERE: | Hayız görmez kadın. |
| MEŞVERET: | Danışma. Konuşup anlaşma. Fikir edinmek için konuşup görüşme. Görüşme meclisi. (Bak: istişâre) |
| NEŞVE: | (Nişve - Nüşve) Sevinç, keyif. * Büyümek ve yetişmek. * Koklamak. * Rayiha. * Bir şeyi tekrarlamak. * Mest ve sarhoş olmak. * İyice duyup vâkıf olmak. |
| NEŞVEBAHŞ: | f. Keyif ve neşe veren. Neşelendiren. |
| NEŞVEDÂR: | f. Keyifli, neşeli. |
| NEŞVEGÂH: | f. Neşe ve keyif yeri. |
| NEŞVEMEND: | f. Keyifli, neşeli. |
| NEŞVERÜBA: | f. Neş'e verici. |
| NEŞVET: | Keyif, neşe. Sevinç sarhoşluğu. |
| NEŞVEYAB: | f. Neşeli, keyifli. |
| NEŞVE: | (Nişve - Nüşve) Sevinç, keyif. * Büyümek ve yetişmek. * Koklamak. * Rayiha. * Bir şeyi tekrarlamak. * Mest ve sarhoş olmak. * İyice duyup vâkıf olmak. |
| NEŞVEBAHŞ: | f. Keyif ve neşe veren. Neşelendiren. |
| NEŞVEDÂR: | f. Keyifli, neşeli. |
| NEŞVEGÂH: | f. Neşe ve keyif yeri. |
| NEŞVEMEND: | f. Keyifli, neşeli. |
| NEŞVERÜBA: | f. Neş'e verici. |
| NEŞVEYAB: | f. Neşeli, keyifli. |
| VEŞVEŞE: | Hafiflik. * Kırış mırış olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞVEŞ : | Göz ucuyla bakan kişi. * Yüksek bina. |
| EŞVAK : | Dikenler. (Nebat) * Tıb: Kemiklerin uzaması. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |