Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EŞYEM: | Yüzünde ve vücudunda çok beni olan adam. |
| EŞYEM: | Yüzünde ve vücudunda çok beni olan adam. |
| İçerisinde 'EŞYEM' geçenler | |
| İçerisinde 'EŞYEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EŞYEB : | (Şeyb. den) Saçı sakalı ağarmış, yaşlanmış olan kişi. İhtiyar. |
| EŞYA : | (Şey. C.) (Bu kelime, Türkçede müfret gibi kullanılır.) Ev döşemeye mahsus halı, dolap v.s. * Elbise, yatak, çamaşır gibi malzemeler. * Yük, yük eşyası. |
| EŞA : | (C.: Âşâ) Hurma ağacının küçüğü. |