Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EADİ: | (Adüv. C.) Düşmanlar. Hasımlar. |
| İçerisinde 'EADİ' geçenler | |
| MEADİB: | (Me'debe. C.) Ziyâfetler. |
| MEADİN: | (Bak: Maâdin) |
| MÜTEADİ: | (Adv. dan) Düşmanlık eden, adavet eden. |
| MÜTEADİD: | Birbirine kuvvet veren, omuz omuza veren. |
| MÜTEADİL: | Birbirine denk ve eşit gelen. Teadül eden. |
| TEADİ: | (C.: Teâdiyât) (Adu. dan) Ara açılma. Düşmanlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EÂCİB : | (U'cube. C.) Çok tuhaf ve acaib, şaşılacak şeyler. |