Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBİL-ÜL EBİLÎN: | İsa Peygamber (Aleyhisselâm) |
| İçerisinde 'EBİL-ÜL EBİLÎN' geçenler | |
| İçerisinde 'EBİL-ÜL EBİLÎN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBİL : | Devenin hâllerinden anlıyan kimse. |
| EBİ : | (Bak: Ebu) |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |