Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBİYE: | İmtinâ edici, çekinen kadın. |
| İçerisinde 'EBİYE' geçenler | |
| EMTİA-İ ECNEBİYE: | Yabancı memleket malları. |
| HAŞEBİYET: | Odunluk, odun niteliği. |
| SEBEBİYET: | İcab ettirme, sebep olma. |
| SEBİKE-İ ZEHEBİYE: | Altun külçesi. |
| SÜFERA-Yİ ECNEBİYE: | Yabancı devlet sefirleri. Yabancı devlet elçileri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBİ : | (Bak: Ebu) |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |