Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBBALE: | Bir yüklük odun. Bir kısım halk. Cemaat. Cemiyet. |
| İçerisinde 'EBBALE' geçenler | |
| İçerisinde 'EBBALE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBBAL : | Deve çobanı. |
| EBB : | (C.: Abâb) Kuru ot. Taze ot. * Mer'a, otlak, çayır. * Kavga etmek veya bir yerden gitmek için hazırlanmak. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |