Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBDAL: | (Bedil veya Bedel. C.) Evliyâdan, ziyâde nuraniyyet kazanmış olanlar. Evliyâ zümresinden bir cemaat. Arapçada halkın lüzumlu işlerinin tasarrufuna memur bir cemaata denir. (Mâsivâ alâkasından mücerret ve Cenab-ı Hakk'ın muhabbetinde fâni ve müstağrak olan zâtlar. O.S.) |
| İçerisinde 'EBDAL' geçenler | |
| İçerisinde 'EBDAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBDA' : | (Bedi'. den) En bedi. Ziyade bedi' ve güzel. Daha çok dikkati çeken. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |