Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBEN: | Töhmetli, kabahatli kişi. Adâvet, düşmanlık. |
| EBEN AN-CEDD: | Babadan, dededen. |
| İçerisinde 'EBEN' geçenler | |
| EBEN AN-CEDD: | Babadan, dededen. |
| HEBENKA: | Ayak parmaklarını dikip ökçesi üzerine oturmak. |
| HEBENNEKA: | Ahmaklığı darb-ı mesel olmuş bir kimsedir. * Mc: Zeki ve becerikli olmadığı halde kendini öyle sanan. |
| LEBEN: | Süt. * Boyun ağrısı. (Bak: Libâ') |
| LEBENÎ: | (Lebeniyye) Sütle alâkalı. Sütlü. |
| LEBENİYYÂT: | (Lebeniyye. C.) Sütlü nesneler. |
| MUHAYYEBEN: | Mahrum ederek. Yoksun bırakarak. |
| MÜEDDEBEN: | Edebli bir tarzda. Müeddeb olarak. |
| MÜSTAHLİB-İ LEBEN: | Süt sağan. |
| MÜTEBENNİ: | Bir kimseyi oğul edinen. |
| NESEBEN: | Soyca, sülâlece, soy bakımından. |
| SEBENTA: | Çeri, öncü. * Ayı. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| ŞEBENGİZ: | (Şeb-engiz) f. Yarasa kuşu. |
| ŞARİB-ÜL LEBEN: | Süt içen. |
| TEBEN: | Zeyrek, akıllı kimse. |
| TEBENNİ: | Evlât edinme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBEN AN-CEDD : | Babadan, dededen. |
| EBECC : | Patlak gözlü adam. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |