Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBHAL: | (Buhl. den) En hasis, çok cimri, daha tamahkâr. Büyük gözlü. |
| İçerisinde 'EBHAL' geçenler | |
| SEBHALE: | " Sübhânallah" demek. |
| TEBHAL: | (Tebhâle) Dudak kabartısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBHAK : | Bir gözlü. |
| EBH : | Unutulan şeyi hatırlatmak. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |