Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBKEMÎ: | f. Dilsizlik, dili olmamak. |
| EBKEMİYET: | Dilsizlik. Konuşamamazlık. |
| İçerisinde 'EBKEMÎ' geçenler | |
| EBKEMİYET: | Dilsizlik. Konuşamamazlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBKEMİYET : | Dilsizlik. Konuşamamazlık. |
| EBKEM : | (Bükm. den) Dilsiz. Konuşamıyan. |
| EBKA' : | Alaca karga. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |