Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
EBNÂ: (İbn. C.) Oğullar. Çocuklar. Veledler. Ferzendeler.
EBNÂ-İ ÂDEM: Adem oğulları. İnsanlar.
EBNÂ-İ BEŞER: İnsan oğulları.
EBNÂ-İ CİNS: Kendi sülâlesinden gelenler. Aynı cinsten olanlar.
EBNÂ-ÜD DEHALİZ: Anası babası belli olmayıp etrafa atılmış, sokağa bırakılmış çocuklar.
EBNÂ-YI MAZİ: Mâzinin insanları.
EBNÂ-YI SEBİL: Yolcular, seyahat edenler, seyyahlar.
EBNÂ-YI VATAN: Vatan evlâtları.
İçerisinde 'EBNÂ' geçenler
EBNÂ-İ ÂDEM: Adem oğulları. İnsanlar.
EBNÂ-İ BEŞER: İnsan oğulları.
EBNÂ-İ CİNS: Kendi sülâlesinden gelenler. Aynı cinsten olanlar.
EBNÂ-ÜD DEHALİZ: Anası babası belli olmayıp etrafa atılmış, sokağa bırakılmış çocuklar.
EBNÂ-YI MAZİ: Mâzinin insanları.
EBNÂ-YI SEBİL: Yolcular, seyahat edenler, seyyahlar.
EBNÂ-YI VATAN: Vatan evlâtları.
MEBNA: Temel. Yapı yeri. * Üss-ül esas. Asıl ve esas.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
EBNÂ-İ ÂDEM : Adem oğulları. İnsanlar.
EB : (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...