Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBRÂR: | (Berr. C.) Özü sözü doğru olanlar, hamiyetliler. Sâdıklar. İyiler. |
| EBRÂR-I ÜMMET: | Ümmetin iyileri. Hayırlıları. |
| İçerisinde 'EBRÂR' geçenler | |
| EBRÂR-I ÜMMET: | Ümmetin iyileri. Hayırlıları. |
| ŞEŞ-EBRAR: | Altı aded hayır sahibi ki, bunlar: Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin'dir (Radıyallahu anhüm). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBRÂR-I ÜMMET : | Ümmetin iyileri. Hayırlıları. |
| EBRAC : | Burçlar, kaleler. |
| EBR : | Ürkmek. Kaçmak. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |