Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EBYAZ: | Beyaz. Akça. Parlak. Daha parlak. Sefid olan. |
| İçerisinde 'EBYAZ' geçenler | |
| BAHR-İ EBYAZ: | "Beyaz Deniz" İskandinavya Yarımadasının doğusunda Kanin Yarımadasına kadar olan deniz. |
| DERYA-YI EBYAZ: | Akdeniz. |
| HAYT-UL EBYAZ: | Fecir zuhurunda ufukta ip şeklinde görülen beyazlık. |
| MEVT-İ EBYAZ: | Ani ölüm. * Açlık. |
| NEHAR-I EBYAZ: | Gündüzün beyazlığı, gündüze benzeyen beyazlık. Beyazlığın parlaklığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EBYAN : | Cömert, eli açık, muhtaçlara ve yoksullara yardım eden kimse. * Yemekten tiksinen kişi. |
| EB : | (Ebâ, Ebu, Ebi) Baba, peder. Ced. |