Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECİM: | Bir şeye çok devam etmekten usanç gelme. Suyun necis olup bozulması. Birini istemediği hâle koymak. |
| İçerisinde 'ECİM' geçenler | |
| HECİME: | Tulukta biriktirilip ekşitildikten sonra içilen ve köremez denilen süt. * Yoğurt. |
| MÜNSECİM: | Düzgün, insicamlı. * Dökülmüş, saçılmış, dağılmış. |
| MÜNTECİM: | Yıldızın doğması. |
| MÜRTECİM: | Birbiri üstüne istif olmuş olan. |
| RECİM: | (Recm. den) Taşlanmış, taşa tutulmuş. * Lânetlenmiş, mel'un. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECİC : | Ateş parlaması. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |