| Kelime | Anlam |
|---|
| ECİR: | (Bak: Ecr) |
| ECİR: | Ücretle çalışan, nefsini kiraya veren. Gündelikçi.(Devletler, milletler muharebesi tabakat-ı nev-i beşer muharebesine terk-i mevki ediyor. Zirâ, beşer esir olmak istemediği gibi, ecir olmak da istemez. S.) |
| ECİRLİK: | t. Ücretle çalışma, hizmetkârlık. |
| ECİRNÂ: | (İcâret. den) Bizi hıfzeyle, muhafaza eyle (meâlinde.) |
| ECİRNİ: | (İcâret. den) Beni hıfzeyle, beni koru (meâlinde). |
| İçerisinde 'ECİR' geçenler |
|---|
| BECİR: | Birçok. |
| ECİRLİK: | t. Ücretle çalışma, hizmetkârlık. |
| ECİRNÂ: | (İcâret. den) Bizi hıfzeyle, muhafaza eyle (meâlinde.) |
| ECİRNİ: | (İcâret. den) Beni hıfzeyle, beni koru (meâlinde). |
| FECİR: | (Bak: Fecr) |
| HECİR: | Yaz mevsiminde öğle vaktindeki sıcaklık. * Otun kuruması. * Büyük havuz. |
| MU'TECİR: | Sadaka veren. |
| MÜNFECİR: | Açılan, söken. * Yerden kaynayıp akan. |
| MÜNSECİR: | Uzanıp sarkan. |
| MÜNZECİR: | Yasak edilmiş, men edilmiş, yapılmaması emredilmiş, alıkonulmuş, mâni olunmuş. |
| MÜRTECİR: | Kişnemesi güzel olan at. |
| MÜSTECİR: | (İcaret. den) Eman dileyen, himaye isteyen. Korunmasını dileyen. |
| MÜSTECİRÂNE: | f. Aman dileyerek, müstecircesine. |
| MÜZDECİR: | Edilen yasağı kabul edip onunla amel eden. * Men'eden. |
| NECİRE: | Bulamaç aşı.* Kızgın taş ile kızdırılmış su. * Kârgir duvar. * Tahtadan veya ağaçtan olan sofa. * Çulhaların beze sürdükleri haşil. |
| SECİR: | Posa. |
| SECİR-İ İNEB: | Üzüm posası. |
| SECİR: | Dost. |
| ŞECİR: | Küçük ve kısa ağaç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ECİRLİK : | t. Ücretle çalışma, hizmetkârlık. |
| ECİC : | Ateş parlaması. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |