Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECELL-İ MAHLUKÂT: | Mahlukların en üstünü. İnsan. |
| İçerisinde 'ECELL-İ MAHLUKÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'ECELL-İ MAHLUKÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECELL : | (Celil. den.) Çok güzel. çok büyük. En üstün. Çok celil. |
| ECEL : | Her mahlukun ve canlının Allah tarafından takdir edilen ölüm vakti. Âhirete göç etmek. * İleride olacağı şüphesiz olan. * Allah'ın takdir ettiği ömür. |
| ECEBE : | Büyük alınlı. Alnı geniş olan kimse. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |