Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECEMM: | Mızraksız adam. Boynuzsuz koyun. Etli kemik. Bacasız ev. |
| İçerisinde 'ECEMM' geçenler | |
| MÜTECEMMİ': | (C.: Mütecemmiîn) (Cem'. den) Toplanan, yığılan, biriken, tecemmü' eden. |
| MÜTECEMMİD: | (Mütecemmide) Donan, donmuş. |
| MÜTECEMMİÎN: | (Mütecemmi'. C.) Toplananlar, yığılanlar, tecemmu' edenler, birikenler. |
| MÜTECEMMİL: | Cemal kesbeden, zinetlenen, süslenen, donanan. |
| MÜTECEMMİLÂNE: | f. Süslenerek, donararak, bezenerek. |
| MÜTECEMMİLÎN: | (Mütecemmil. C.) Süslenenler, bezenenler, donanlar, tecemmül edenler. |
| TECEMMU': | Toplanma. Birikme. |
| TECEMMUÂT: | (Tecemmu'. C.) Birikmeler, toplanmalar, yığılmalar. |
| TECEMMÜD: | Donma. Sertleşme. Katılaşma. |
| TECEMMÜDÂT: | (Tecemmüd. C.) Sertleşmeler, katılaşıp donmuş şeyler. |
| TECEMMÜL: | Ziynetlenmek. Süslenmek. * Ululuk göstermek. * Âletler. Sebepler. |
| TECEMMÜLÂT: | (Tecemmül. C.) Eşya, levâzım. Tetümmat. |
| TECEMMÜLÂT-I BEYTİYE: | Evde bulunan eşya. Evin nizamını tamamlayan eşya. |
| TECEMMÜM: | (Bitki) büyüme, çoğalma. |
| TECEMMÜŞ: | Tekellüf etmek, özenmek. |
| TECEMMÜŞ: | Tekellüf etmek, özenmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECEM : | (C.: Acâm) Çok fazla sıcak. |
| ECEBE : | Büyük alınlı. Alnı geniş olan kimse. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |