Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECLEF: | (Cilf. den) Çok edepsiz, pek hayasız. |
| İçerisinde 'ECLEF' geçenler | |
| İçerisinde 'ECLEF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECLEC : | Yumru ve geniş alınlı. |
| ECL : | İllet, sebeb, cihet. İçin, dolayı... den. Arabçada "Li" ilâve ederek kullanılır. Meselâ: Li-eclillâh $ : Allah için, Allah rızası için. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |