Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECMEL: | (Cemil. den) Çok güzel, en yakışıklı. Daha güzel. |
| İçerisinde 'ECMEL' geçenler | |
| İçerisinde 'ECMEL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECME : | (C.: Ücem-Ecmât) Orman, sık ağaçlı yer. |
| ECMA' : | En toplu. Birikmiş. Ziyade birleşmiş. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |