Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECNEBİ: | Yabancı. Garip. Alışmamış. Başka milletten olan. |
| ECNEBİYYET: | Ecnebilik, yabancılık, gariblik. |
| İçerisinde 'ECNEBİ' geçenler | |
| ECNEBİYYET: | Ecnebilik, yabancılık, gariblik. |
| EMTİA-İ ECNEBİYE: | Yabancı memleket malları. |
| SÜFERA-Yİ ECNEBİYE: | Yabancı devlet sefirleri. Yabancı devlet elçileri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECNEBİYYET : | Ecnebilik, yabancılık, gariblik. |
| ECNEB : | Muti ve münkad olmayan. İtaatkâr olmayan. * Garib, yabancı, ecnebi. *Sert başlı at. |
| ECNAB : | (Cenb. C.) Yanlar. Yan taraflar. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |