Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ECZEM: | (Cüzâm. dan) Cüzamlı, miskinlik illetine uğramış olan. Parmakları veya eli kesik olan adam. |
| ECZEM: | Burnu kesilmiş. |
| İçerisinde 'ECZEM' geçenler | |
| İçerisinde 'ECZEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ECZEB : | Suyu geçirmeyen sağlam zemin. |
| ECZÂ : | (Cüz. C.) Eczacılıkta kullanılan çeşitli maddeler. * Ciltlenmemiş kitab ve saire. * Cüz'ler, parçalar, kısımlar. * Bir kimyevi terkible vücuda gelip yanma hassası gibi böyle bir kuvvet ve te'siri haiz bulunan şey. |
| ECAHİL : | (Echel. C.) En cahil, daha bilgisiz olanlar. |