Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EF'ÂL: | (Fiil. C.) Fiiller, işler, ameller. |
| EF'ÂL-İ HASENE: | İyi ve güzel ameller, fiiller, işler. |
| EF'ÂL-İ İHTİYARİYYE: | Kişinin kendi isteğiyle yaptığı işler, Kişinin kendi ihtiyârî fiilleri. |
| EF'ÂL-İ MÜKELLEFÎN: | Mükellef olanların (yani; Cenâb-ı Hakk'ın teklif ve emirlerini kabul ve vazifeli kimselerin) yaptıkları amel ve işler. Bunlar şu isim altında sıralanır: Farz, vâcip, sünnet, müstehab, mübah, mekruh, haram, sahih bâtıl, fâsid, helâl. |
| EF'ÂL-İ SEYYİE: | Kötü ve çirkin ameller, fiiller ve işler. |
| İçerisinde 'EF'ÂL' geçenler | |
| İçerisinde 'EF'ÂL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |