Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFİD: | (Eftid) : f. Medhedici, öven, sena eden. Hayret edilecek, şaşılacak, taaccüb edilecek şey. |
| İçerisinde 'EFİD' geçenler | |
| HAYAL-İ SEFİD: | f. Beyaz hayal. |
| MUHTEFİD: | Seri kesici olan. |
| MÜRTEFİD: | Kazanan, faydalanan, edinen. |
| MÜSTEFİD: | (C.: Müstefidân) İstifade eden, fayda gören, faydalanan. |
| MÜSTEFİDAN: | f. (Müstefid. C.) Faydalananlar, müstefidler, istifade edenler. |
| MÜSTEFİDANE: | f. Faydalanarak, istifade ederek. |
| SEFİD: | (Sepid) f. Ak, beyaz. |
| SEFİDÎ: | Beyazlık, aklık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFİH : | Bir adamın beynine vurmak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |