| Kelime | Anlam |
|---|
| EFİK: | Dibâgatı tamam olmamış deri. |
| EFİKA: | Fenâ, hoş olmayan, çirkin ve kötü şey. |
| EFİKE: | (C.: Efâik) Yalan, dolan, iftira. |
| İçerisinde 'EFİK' geçenler |
|---|
| CEMAHİR-İ MÜTTEFİKA: | Birbiriyle anlaşmış, ittifak etmiş devletler. Müttefik cumhuriyetler. |
| DÜVEL-İ MÜTTEFİKA: | f. İttifak etmiş, birlik olmuş, birleşmiş devletler. |
| EFİKA: | Fenâ, hoş olmayan, çirkin ve kötü şey. |
| EFİKE: | (C.: Efâik) Yalan, dolan, iftira. |
| İSNAD-I EFİKE: | Yalan isnad etme. İftira atma. |
| MÜ'TEFİK: | Tersine dönen, tersine dönmüş. |
| MÜ'TEFİKAT: | Lut kavminin köyleri, memleketleri. * Lut kavmi. |
| MÜTTEFİK: | İttifak eden. Birbiriyle aynı fikirde olan. Birleşmiş, anlaşmış olan. |
| MÜTTEFİK-UL KAVL: | Söz birliği. |
| MÜTTEFİK-UL MENFAA: | Menfaatleri bir olan, birleşen. |
| MÜTTEFİKAN: | Beraber olarak, anlaşarak, birlikte. |
| REFİK(A): | Ortak, arkadaş, eş, yardımcı, yoldaş.(Ne mutlu o kocaya ki, kadınının diyanetine bakıp taklid eder, refikasını, hayat-ı ebediyede kaybetmemek için mütedeyyin olur. Bahtiyardır o kadın ki, kocasının diyânetine bakıp, " Ebedi arkadaşımı kaybetmiyeyim" diye takvaya girer. Veyl o erkeğe ki: Saliha kadınını ebedî kaybettirecek olan sefahete girer. L.) |
| REFİK-İ A'LÂ: | En iyi, en yüksek refik. Cenab-ı Hak (C.C.) |
| REFİK-İ RÂH: | Yol arkadaşı. |
| SEFİK: | (C.: Sefâsik) Katı, şiddetli, şedid. * Sık dokunmuş bez. |
| ŞEFİK(A): | Şefkatli, esirgeyen. Rikkat sahibi. Merhametli. |
| ŞEFİKANE: | f. Merhametlice, acıyarak. Acımak suretiyle. şefkat ederek. |
| VEFİK: | Arkadaş. Kafa dengi. Aynı fikirde olan. Uygun. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EFİKA : | Fenâ, hoş olmayan, çirkin ve kötü şey. |
| EFİD : | (Eftid) : f. Medhedici, öven, sena eden. * Hayret edilecek, şaşılacak, taaccüb edilecek şey. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |