Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFİKA: | Fenâ, hoş olmayan, çirkin ve kötü şey. |
| İçerisinde 'EFİKA' geçenler | |
| CEMAHİR-İ MÜTTEFİKA: | Birbiriyle anlaşmış, ittifak etmiş devletler. Müttefik cumhuriyetler. |
| DÜVEL-İ MÜTTEFİKA: | f. İttifak etmiş, birlik olmuş, birleşmiş devletler. |
| MÜ'TEFİKAT: | Lut kavminin köyleri, memleketleri. * Lut kavmi. |
| MÜTTEFİKAN: | Beraber olarak, anlaşarak, birlikte. |
| ŞEFİKANE: | f. Merhametlice, acıyarak. Acımak suretiyle. şefkat ederek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFİK : | Dibâgatı tamam olmamış deri. |
| EFİD : | (Eftid) : f. Medhedici, öven, sena eden. * Hayret edilecek, şaşılacak, taaccüb edilecek şey. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |