| Kelime | Anlam |
|---|
| EFŞAN: | f. Dağıtan, saçan, serpen. |
| İçerisinde 'EFŞAN' geçenler |
|---|
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| ASTİN-EFŞAN: | f. Yen silken. * Mc: Vazgeçen. |
| ATEŞ-EFŞÂN: | f. Ateş saçan. |
| ANBER-EFŞAN: | f. Anber saçan. |
| ATEŞ-EFŞÂN: | f. Ateş saçan. |
| BERK-EFŞAN: | f. şimşek saçan. |
| BERK-EFŞAN: | f. Şimşek saçan. |
| CAN-EFŞAN: | f. Bir dâvâ uğrunda canını veren, canını feda eden. |
| DEHŞET-EFŞAN: | f. Korkunç, korku ve dehşet saçan, ürkütücü. |
| DÜRR-EFŞAN: | f. İnci serpen. Söylediği sözler inci olan ağız. |
| DEHŞET-EFŞAN: | f. Korkunç, korku ve dehşet saçan, ürkütücü. |
| EŞK-EFŞAN: | f. Çok ağlayan, gözyaşı döken. |
| FERAH-EFŞAN: | (Ferah-feşân) f. Sevinç veren, ferah saçan. |
| FÜRUG-EFŞAN: | f. Işık saçan. |
| FERAH-EFŞAN: | (Ferah-feşân) f. Sevinç veren, ferah saçan. |
| GAYZ-EFŞAN: | f. Hiddetli, öfkeli, kızgın. |
| GEVHER-EFŞAN: | f. Cevher saçan. |
| GÜLEFŞAN: | (Gül-efşân) f. Gül saçan. |
| GAYZ-EFŞAN: | f. Hiddetli, öfkeli, kızgın. |
| GEVHER-EFŞAN: | f. Cevher saçan. |
| GÜLEFŞAN: | (Gül-efşân) f. Gül saçan. |
| HUNEFŞAN: | f. Kan saçan, kan serpen. |
| HUNEFŞAN: | f. Kan saçan, kan serpen. |
| MÜŞK-EFŞAN: | f. Misk saçan. |
| NEMEK-EFŞAN: | f. Tat veren. Lezzetlendiren. * Tuz serpen. |
| NUREFŞAN: | f. Etrafı aydınlatan, nur saçan, ışık veren. |
| NEMEK-EFŞAN: | f. Tat veren. Lezzetlendiren. * Tuz serpen. |
| ZEHR-EFŞAN: | f. Zehir saçan. |
| ZİYA-EFŞAN: | f. Işık saçan, ziya saçan. |
| ZEHR-EFŞAN: | f. Zehir saçan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EFŞAL : | (Feşil. C.) Korkaklar, cesaretsizler. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |