Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFŞE: | f. Bulgur. |
| EFŞE: | f. Bulgur. |
| İçerisinde 'EFŞE' geçenler | |
| BENEFŞE: | f. Menekşe denilen güzel kokulu, küçük çiçek. * Mor. |
| BENEFŞE-GÛN: | f. Menekşe renkli, mor renkli. Gökyüzü. |
| BENEFŞE-ZÂR: | f. Menekşe tarlası, menekşe bahçesi, menekşelik. |
| BENEFŞE: | f. Menekşe denilen güzel kokulu, küçük çiçek. * Mor. |
| NEFŞELE: | Yürüken toprağı ayağıyla tozutmak. |
| ŞEFŞEF: | Yaramaz huylu. * Titremek. |
| ŞEFŞEFE: | Zayıflatmak. * Hareket ettirmek, depretmek. * Karışmak. |
| ŞEFŞEF: | Yaramaz huylu. * Titremek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFŞAL : | (Feşil. C.) Korkaklar, cesaretsizler. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |