Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFELL: | Güdük kılıç. |
| İçerisinde 'EFELL' geçenler | |
| MÜTEFELLİK: | Patlayan, infilâk eden. |
| MÜTEFELLİS: | Müflis olan. |
| ŞEFELLEC: | Burun delikleri büyük, dudakları yumru kalın ve sarkık olan adam. * Ferci vasi avret. |
| TEFELLUK: | Yarılma, çatlama. |
| TEFELLÜC: | Felç olma, felce uğrama. * Yarılıp çatlama. |
| TEFELLÜL: | (Kılıç) gedik olmak, yaralanmak. Rahnedar olmak. |
| TEFELLÜS: | İflâs etme. |
| TEFELLÜT: | Halâs olmak, kurtulmak. * Aniden bağından boşanmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFEK : | Sarfetmek, harcamak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |