| Kelime | Anlam |
|---|
| EFGEN: | (Figen) f. Düşüren, yere atan, yıkan, yere atıcı, düşürücü, yıkıcı. |
| EFGENDE: | f. Yere atılmış, düşürülmüş. Yıkılmış, yıkık. Bozulmuş, tahrib edilmiş.
Biçare, zavallı, düşkün. |
| İçerisinde 'EFGEN' geçenler |
|---|
| EFGENDE: | f. Yere atılmış, düşürülmüş. Yıkılmış, yıkık. Bozulmuş, tahrib edilmiş. * Biçare, zavallı, düşkün. |
| SER-EFGENDE: | (C.: Serefgendegân) f. Başını eğen. |
| ŞUR-EFGEN: | f. Karma karışık yapan, kargaşalık çıkaran. |
| TARH-EFGEN: | f. Düzenleyen, kuran, tertib eden. * Temel kuran, bina yapan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EFGENDE : | f. Yere atılmış, düşürülmüş. Yıkılmış, yıkık. Bozulmuş, tahrib edilmiş. * Biçare, zavallı, düşkün. |
| EFGAN : | f. Acı ile bağırıp çağırmalar. Feryatlar ve istimdat. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |