Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFGENDE: | f. Yere atılmış, düşürülmüş. Yıkılmış, yıkık. Bozulmuş, tahrib edilmiş. Biçare, zavallı, düşkün. |
| İçerisinde 'EFGENDE' geçenler | |
| SER-EFGENDE: | (C.: Serefgendegân) f. Başını eğen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFGEN : | (Figen) f. Düşüren, yere atan, yıkan, yere atıcı, düşürücü, yıkıcı. |
| EFGAN : | f. Acı ile bağırıp çağırmalar. Feryatlar ve istimdat. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |