Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFKÂR-I SÂİBE: | Maksada uygun fikirler, doğru sözler. |
| İçerisinde 'EFKÂR-I SÂİBE' geçenler | |
| İçerisinde 'EFKÂR-I SÂİBE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFKAR-I FUKARA : | Fakirlerin en fakiri, çok fakir. |
| EFKAR : | Pek fakir, çok fakir. |
| EFKAM : | Eğri. |
| EFK : | (Ufuk) Yalan söyleme. * Kaçmak. Bir işten sapmak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |