Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFLAH: | Çok felah bulan, kurtulan, selâmete çıkan. Taleb ettiği şeye, arzusuna vasıl olan. |
| İçerisinde 'EFLAH' geçenler | |
| İçerisinde 'EFLAH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFLÂK : | (Felek. C.) Felekler, gökler. Dünyalar, âlemler. Asumanlar. |
| EFL : | Gurub etmek, batmak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |