Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFLÂK: | (Felek. C.) Felekler, gökler. Dünyalar, âlemler. Asumanlar. |
| EFLAK: | Osmanlı İmparatorluğu zamanında, Romanya'yı meydana getiren asıl ülke (Merkezi Bükreş'tir.) |
| İçerisinde 'EFLAK' geçenler | |
| FELEK-İ EFLÂK: | Göğün en son katı. (Bak: Arş) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFLAH : | Çok felah bulan, kurtulan, selâmete çıkan. Taleb ettiği şeye, arzusuna vasıl olan. |
| EFL : | Gurub etmek, batmak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |