Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFLATUNÎ: | Leylakî ile ergüvanî arasında, hafif mor karışık renk. |
| EFLATUNİYE: | Eflâtuna göre olan felsefe, düşünüş (Plâtonizm). Çok ileri veya parlak devir. |
| İçerisinde 'EFLATUNÎ' geçenler | |
| AŞK-I EFLÂTUNÎ: | Maddeci olmayan aşk. |
| EFLATUNİYE: | Eflâtuna göre olan felsefe, düşünüş (Plâtonizm). Çok ileri veya parlak devir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFLATUNİYE : | Eflâtuna göre olan felsefe, düşünüş (Plâtonizm). Çok ileri veya parlak devir. |
| EFLATUN : | Plâton. (M.Ö. 429 - 347) Aristo'nun üstadı, Sokrat'ın talebesi, eski Yunan filozofudur. |
| EFLAH : | Çok felah bulan, kurtulan, selâmete çıkan. Taleb ettiği şeye, arzusuna vasıl olan. |
| EFL : | Gurub etmek, batmak. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |