Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFN: | Noksan etmek. İçmek. Sağmak. Davarın sütü az olmak. |
| EFNAD: | (Fened. C.) Bunaklar, yaşlarının ilerlemesinden bunamış olanlar. |
| EFNAN: | (Fen. C.) Neviler, çeşitler. (Fenen. den) İnce dallar. Üslublar, şubeler. |
| EFNAN-I ELVAN: | Renk çeşitleri. |
| EFNİYE: | (Finâ. C.) Avlular. |
| İçerisinde 'EFN' geçenler | |
| CEFN: | Göz kapağı. * Asma çubuğu. * Bıçak ve kılıç kını. |
| CEFNAK: | Gözleri büyük, rengi sarıya yakın bir kuşun adı. |
| CEFNE: | (C.: Cifân) Su kabı, tekne, teşt. Büyük çanak. |
| DEFN: | Gömmek, gömülmek. Cenazenin mezara gömülmesi. |
| DEFN-İ EMVAT: | Ölülerin gömülmesi. |
| DEFN-İ MEYYİT: | Ölünün gömülmesi. |
| EFNAD: | (Fened. C.) Bunaklar, yaşlarının ilerlemesinden bunamış olanlar. |
| EFNAN: | (Fen. C.) Neviler, çeşitler. * (Fenen. den) İnce dallar. * Üslublar, şubeler. |
| EFNAN-I ELVAN: | Renk çeşitleri. |
| EFNİYE: | (Finâ. C.) Avlular. |
| KEFN: | Yün eğirmek. |
| LÂYEFNA: | Bitmez, tükenmez. Fenaya gitmez. Yok olmaz. |
| SEFN: | Keser. * Timsah derisi gibi olan sert deri. * Yutmak. * Kazık. |
| SEFNE (SİFNE): | (C.: Sifen-Sifnât) Devenin çöktüğünde yere değen yerleri. |
| ŞEFN: | Akıllı ve zeyrek kişi. |
| ŞEFNİN: | Irak diyarında ve karga büyüklüğünde olan bir kuş. |
| TEFNİD: | Tekzib etmek, yalanlamak. * Zayıflatmak. * Aciz etmek. * Korkutmak. |
| TEFNİK: | Nimetlendirmek. * Naz. * Beslemek. |
| TEFNİN: | Karıştırmak. * Çeşitli yapmak. |
| ZEFN: | Raksetmek, dansetmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFNAD : | (Fened. C.) Bunaklar, yaşlarının ilerlemesinden bunamış olanlar. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |